Przyjrzymy się zatem bliżej wydawnictwo „Portugalia do zjedzenia”, gdyż może ono zainteresować nie tylko fanów gotowania i zakochanych w target="_blank" rel="noopener noreferrer">portugalskiej kuchni. Kogo jeszcze zainteresuje ta książka i czego można się po niej spodziewać? Zapraszam do mojej bardzo subiektywnej opinii o tym wydawnictwie.

Portugalska książka spotkana przypadkiem…

Z wydawnictwem „Portugalia do zjedzenia” Bartka Kieżuna spotkałem się przypadkowo.  Nie pamiętam już gdzie, ale gdzieś w Internecie pod koniec 2019 roku przeczytałem notkę z informacją o jej wydaniu. Oprócz ładnej okładki (biało-niebieska w klimacie azulejo, ze złotymi napisami) nie zapadła mi ona za bardzo w pamięć – „kolejna książka kucharska, fajnie, że z Portugalią w tle” pomyślałem sobie.

Po pewnym czasie miałem jednak okazję osobiście spotkać się z książką. Mogłem ją na spokojnie przejrzeć, przeczytać, ocenić. Podczas tego kontaktu książka zrobiła już na mnie większe wrażenie. Poznajcie zatem trochę bliżej to wydawnictwo.

Bartek Kieżun opisuje kulinarną mapę Portugalii

Bartek Kieżun to dziennikarz, pisarz, kucharz oraz podróżnik. Przed publikacją „Portugalia do zjedzenia” wydał on książkę „Italia do zjedzenia”, która została bardzo dobrze przyjęta i doczekała się reedycji. Po Włoszech podróże kulinarne zaprowadziła Kieżuna do Portugalii, którą opisał w swojej kolejnej książce. Odkrywa on nie tylko portugalskie potrawy i opisuje sposoby ich przyrządzania dla polskich czytelników, ale również opisuje on w „Portugalia do zjedzenia” historie regionów, ludzi i samych potraw. 

To właśnie to połączenie z jednej strony portugalskich przepisów kulinarnych po polsku wraz z historiami, które zdecydował się opisać w swojej książce Kieżun, sprawia, że „Portugalię do zjedzenia” smakuje się tak dobrze.

Portugalia do zjedzenia – portugalskie przepisy, a książka kucharska

Po pierwsze książka „Portugalia do zjedzenia” to książka kucharska zawierająca kilkadziesiąt przepisów kulinarnych na najbardziej charakterytyczne potrawy z Portugalii. Od północy Portugalii, przez Lizbonę i region Alentejo, aż do południa Portugalii, czyli Algarve ze złotymi plażami i doskonałymi owocami morza.

Przepisy na potrawy są podane w sposób jasny, przejrzysty, a dużym plusem jest wskazanie na polskie produkty, które czasami są w stanie zastąpić portugalskie oryginały potrzebne do przyrządzenie potrawy. Każda potrawa jest oczywiście z dobrym zdjęciem, a dodatkowy plus wędruję też za podanie oryginalnej portugalskiej nazwy.

Próbowałem przyrządzić kilka potraw według wskazówek Kieżuna i … to działa. Udało się, kuchnia nie wybuchła, a kubki smakowe przyjaciół były zadowolone. Opisy sposobu przyrządzenia potraw nie są zatem wzięte z sufitu i jasno pokazują, jak zrobić dane smakołyki portugalskie. 

Moje ulubione potrawy z książki „Portugalia do zjedzenia” to m.in. coelho assado, czyli królik pieczony z liściem laurowym i goździkami, mexilhões gratinados com queijo (mule zapiekane z sosem serowym) lub arroz de pato (ryż zapiekany z kaczką). Spróbujcie – przyrządzone według przepisów z „Portugalia do zjedzenia” smakują wyśmienicie!

Portugalia do zjedzeniam, jako album i opowieść

Czy zdarzyło Wam się kiedyś przeczytać całą książkę kucharską? Mi jeszcze nigdy, aż do momentu spotkania z „Portugalia do zjedzenia”. To co podoba mi się chyba najbardziej w tej książce, to połączenie przepisów na potrawy portugalskie z historiami miejsc, ludzi, dań oraz opowieściami spisanymi przez autoram. Sprawia to, że publikację tą można przeczytać, jak opowieść o Portugalii i jej kuchni. Nie wszystkie historie są super ciekawe, niektórym brakuje głębszego poznania danego miejsca lub kontekstu społeczno-kulturowego, ale są one wciągające i potrafią zainteresować czytelnika.

Ważne są również zdjęcia zawarte w „Portugalia do zjedzenia”. Umieszczone tutaj fotografie mają swój klimat. Pokazują one nie tylko opisywane miejsce, ale również obrazują duszę i klimat Portugalii. Fotografie te sprawiają, że wydawnictwo to można traktować, jako swoisty album fotograficzny o Portugalii.

Książka „Portugalia do zjedzenia” została wydana przez wydawnictwo Buchmann. Ma ona ponad 288 stron, a wszystko zamknięte jest w twardej, ładnej oprawie. Książkę można bez trudu nabyć na stronach internetowych księgarni lub w samych księgarniach. Koszt książki to średnio ok. 50 zł.

Portugalskie książki, które również mogą Ci się spodobać

Cieszy fakt, że z roku na rok przybywa na polskim rynku książek o Portugalii, z Portugalii, do których Portugalii była inspiracją lub których akcja dzieje się w Portugalii. Książki takie mogą być świetnym prezentem dla wszystkich zakochanych w Portugalii. 

Obok opisanej wyżej książki „Portugalia do zjedzenia” mi szczególnie podobają się książki:

• „Lizbona. Muzyka moich ulic” Marcina Kydryńskiego
• „Samotność Portugalczyka” Izy Klementowskiej
• „Lizbona. Miasto, które przytula” Weroniki Wawrzkowicz-Nasternak i Marty Stacewicz-Paixão

Polecam je wszystkim, którzy szukają ciekawej literatury, która przybliży im klimat oraz wyjątkowość Lizbony, jak i całej Portugalii.  Macie swoją ulubioną „portugalską” książkę? Dajcie znać w komentarzu, jak to jest?

Kulinarne odkrywanie Lizbony

Wybierasz się do Lizbony i chciałbyś ją poznać „od kuchni”? Odkryć jej perełki, bogactwo smaków, aromatów, zapachów i potraw? Zobaczyć i spróbować jej kolorytu?

Napisz do InfoLizbona i poznaj naszą ofertę wycieczek po Lizbonie.

Artykuł Portugalia do zjedzenia, czyli portugalskie potrawy po polsku pochodzi z serwisu InfoLizbona.pl.

size-full wp-image-5273" src="http://infolizbona.pl/wp-content/uploads/2015/06/Trinca-Bolotas-wino-Portugalia-Alentejo-polecane-wina-portugalskie-przewodnika-enologia-2-of-5.jpg" alt="Trinca Bolotas wino Portugalia Alentejo polecane wina portugalskie przewodnika enologia" width="1000" height="662" />

Wino Trinca Bolotas

Trzy główne szczepy winorośli tworzące bukiet smaku tego wina, to 44% Alicante Bouschet, 40% Touriga Nacional, 16% Aragonez. Ma ono bardzo wyrazisty smak owoców je tworzących, a jego zawartość alkoholu to ok 14%. Powinno być podawane w temperaturze 16ºC-18ºC, a doskonale komponuje się z twardymi białymi serami oraz wołowiną przyrządzaną na różne sposoby.

Wino Trinca Bolotas  – dla kogo?

Jest to dobre wino dla osób lubiących wina wyraźne w smaku, a jednocześnie nie zbyt kwaśne. Wina, których smak zostaje długo w ustach, ale nie jest to ciężki smak. Wino jest przyjemne w odbiorze – smakuje dobrze zarówno samodzielnie, jak i w akompaniamencie dań głównych i przystawek.

Cena wina Trinca Bolotas 2013, to 4-6€, w zależności od lokalu. Dostaniemy je w większości wine barów, dużych sklepach spożywczych oraz hipermarketach, a także czasami w sprzedaży detalicznej. Producentem wina jest winiarnia Herdade do Peso i wino to można również zakupić na jej stronie www.

Reklama wina Trinca Bolotas

Artykuł Wina warte spróbowania: Trinca Bolotas 2013 pochodzi z serwisu InfoLizbona.pl.

justify;">Podpowiadamy, dlaczego warto spróbować kasztanów jadalnych w Lizbonie, jak one smakują oraz jak się je podaje. Prezentujemy również kilka przepisów na kasztany jadalne, gdyż bez problemu kasztany przyrządzimy samodzielnie w domu, a kupić je możemy praktycznie w sklepie. Na koniec pokażemy również, dlaczego warto jeść kasztany, bo jak się okazuje jest to bardzo zdrowa i wartościowa potrawa, a będąc w Lizbonie pod koniec roku nie unikniemy spotkania z pieczonymi kasztanami.

Czym jest kasztan jadalny?

Kasztan jadalny to po łacinie Castanea sativa Mill, a jest to gatunek rośliny, która występuje w całej Europie Zachodniej, w której to została rozpowszechniona przez Rzymian. Kasztany jadalne spotkamy od Portugalii przez całą Europę Zachodnią, aż do Azji Mniejszej i Kaukazu. W Polsce kasztan jadalny występuję jedynie sporadycznie, głównie w ogrodach botanicznych, ze względu na zbyt niskie temperatury.

W Portugalii drzewa kasztana jadalnego spotkamy często, w szczególności na północy Portugalii – okolice miast Chaves, Murca i Vila Pouca de Aguiar. Kasztanowce jadalne osiągają wysokości do 35 metrów, a pnie mają pokryte brunatną, głęboko spękaną korowiną.

Jak wygląda kasztan jadalny?

Owoc kasztana jadalnego ma rodzaj orzechu. Owoc okrywa kopuła, na której znajdują się liczne ostre kolce. Kopuła pęka 3 lub 4 klapami, a w środku znajdują się 2 lub 3 nasiona. Sam orzech jest pokryty brązową skórką, która jest cienka i łatwo przecinalna. Na szczycie kasztana jadalnego znajduje się zaschnięta szyjka słupka. Miąższ jest biały lub biało-kremowy, zbity i łatwo się kruszący. Kasztany jadalne dojrzewają w drugiej połowie października.

Pieczone kasztany w Lizbonie

Od połowy października na ulice Lizbony i innych miast Portugalią wyjeżdżają specjalne wózki, w których pieczone są właśnie kasztany jadalne, a dym z nich wydobywający się ciągnie się głównymi ulicami Lizbony, którymi przemierzają turyści i mieszkańcy. Porcja kasztanów (dúzia, czyli tuzin), kosztuje w 2019 roku 2,5-3 €. Dostajemy je w specjalnych torebkach lub tubach z białych kartek, a kiedyś były serwowane po prostu w tubach przygotowanych ze starych gazet.

Kasztany podawane są oprószone gruboziarnistą solą, a rożek ciepłych kasztanów świetnie nie tylko smakuje, ale również doskonale rozgrzewa dłonie w zimniejsze wieczory lub jesienno-zimowe dni. Wózki z pieczonymi kasztanami spotkamy na głównych skrzyżowaniach całej Lizbony, przy traktach turystycznych, obok pomników, czy głównych atrakcji turystycznych przez cały okres jesieni i zimy. Nie będzie zatem żadnego problemu, by kupić i spróbować kasztanów, czy to na Rua Augusta, placu Rossio, obok Klasztoru Hieronimitów lub Oceanarium. W szczególności dużo sprzedawców pieczonych kasztanów znajdziemy w dzielnicy Baixa, a na każdym wózku znajdziemy napis „quentes e boas”, co znaczy ciepłe i dobre.

Jak smakują pieczone kasztany jadalne?

Pieczone kasztany powinno się spożywać ciepłe, gdyż wtedy najłatwiej je obrać ze skórki, a i podobno smakują najlepiej. Mają one słodkawy smak, pomiędzy słodkimi ziemniakami (batatami) oraz orzechami laskowymi lub włoskimi. Są podawane oprószone gruboziarnistą solą, która dobrze komponuje się z nimi tworzą ciekawy słodko-słony smak.

Dlaczego warto jeść kasztany jadalne?

• są doskonałym źródłem energii, gdyż zawierają dużo skrobi
• kasztany jadalne, to doskonałe źródło minerałów – m.in. potasu, magnezu oraz wapnia, cynku i fosforu.
• mają w sobie również sporo witaminy C, na przykład 100 gram kasztanów jadalnych ma tyle samo witaminy C, co jednak cytryna
• mają duże ilości błonnika, więc są idealnym rozwiązaniem zaspokajającym głód
• nie zawierają w sobie glutenu

Jak przyrządzić kasztany jadalne – przepisy

Kasztany jadalne możemy spożywać pod rozmaitymi formami oraz przygotowywać je w różne sposoby. Możemy z kasztanów jadalnych przygotować mąkę, pastę, kompot, nadzienia, dodatki do potraw, desery lub poddać je rozmaitej obróbce termicznej, a także spożywać je na surowo. Ważne, aby kasztany były świeże, gdyż stare i wysuszone kasztany mają gorzki smak oraz są twarde, dlatego warto zwrócić uwagę, jakie kasztany się kupuje w sklepie.

Najpopularniejszy sposób na przyrządzenie kasztanów, to po prostu ich pieczenie. Przepis jest bardzo prosty – kasztany najpierw nacinamy w kształt X na wierzchu, następnie wkładamy je do nagrzanego do temperatury ok 200-250 C piekarnika i pieczemy ok 15-25, w międzyczasie warto przemieszać je w naczyniu, w którym je pieczemy. W połowie pieczenia możemy je posypać gruboziarnistą solą. Po wyciągnięciu z piekarnika obieramy je ze skorupek oraz skórki. Możemy jeść je w takiej formie już, niektórzy jednak polewają je dodatkowo miodem lub masłem z solą.

Inny popularny sposób przyrządzenia kasztanów, to ich gotowanie – ponacinane kasztany wrzucamy do gotującej się wody, gotujemy około 30 minut, wcześniej dodając do wody liść laurowy i sól, dzięki czemu kasztany będą miały ciekawy smak. Po ugotowaniu możemy je posiekać i wykorzystać, jako dodatek do różnych potraw, podawać w całości lub je wysuszyć i zmielić.

Dlaczego warto spróbować kasztanów w Lizbonie?

• gdyż smakują wyjątkowo, gdy kupimy je po całym dniu zwiedzania od ulicznego sprzedawcy
• dobrze rozgrzewają ręce i poprawiają humor
• doskonale smakują podawane z likierem winnym jeropigą
• jest to popularna przekąska Portugalczyków
• nie uciekniemy od dymu pieczonych kasztanów, który snuje się ulicami Lizbony, więc warto spróbować, co jest powodem tego całego zamieszania
• są po prostu zdrowe i smaczne
• 11 listopada przypada święto św. Marcina, kiedy cała Portugalia zajada się właśnie kasztanami i pije czy to młode wino, czy jeropigę

Na koniec jedna uwaga: kasztany, które spotykamy w Polsce – w parkach, ogrodach i lasach nie są kasztanami jadalnymi i nie można ich jeść! Kasztany spotykany w Polsce, to inny gatunek rośliny, której owoce mają inne właściwości, niż kasztany jadalne opisane w niniejszym tekście!

Artykuł Pieczone kasztany, którymi pachnie cała Lizbona – dlaczego warto spróbować kasztanów w Lizbonie? pochodzi z serwisu InfoLizbona.pl.

Nie przypadkowo jednak wybraliśmy listopad, by napisać kilka słów o alkoholu jeropiga, gdyż to właśnie w listopadzie w Portugalii spożywa się największe ilości jeropgii. Jeropiga podobno smakuje najlepiej właśnie w listopadzie – czy to z pieczonymi kasztanami oprószonymi solą, czy suszonymi figami lub daktylami. Poznajcie, czym jest dokładnie Jeropiga, jak się ją produkuje oraz jakie są najpopularniejsze marki Jeropigii.

Czym jest Jeropiga?

Jeropiga to połączenia wina, alkoholu  aguardente oraz cukru, czyli trochę prościej jest to słodki likier winny, który powstaje z połączenia moszczu winnego (młodego, niskoalkoholowego wina) z cukrem oraz alkoholu wysokoprocentowego destylowanego z wina gronowego. Dodanie do moszczu winnego aguardente powoduje zatrzymanie procesu fermentacji, dzięki czemu jeropiga jest alkoholem słodkim oraz mocnym (ok 15-18% alkoholu). Jest to jednocześnie wino lub likier winny, jak czasami jeropiga jest nazywana, ciężkie, jednak dobre w smaku, które nie musi być mieszane z żadnymi innymi alkoholami lub napojami.

Jeropiga według tradycji miała powstać setki lat temu i została wymyślona przez farmerów. Do dzisiaj produkowana jest nie tylko na skalę przemysłową, ale często i samodzielnie przez mieszkańców, gdyż sposób jej powstawania jest stosunkowo łatwy i nie wymaga żadnego specjalistycznego sprzętu.

Jeropiga i Portugalia

Jest to tradycyjny portugalski alkohol, który zyskuje z roku na rok coraz większą popularność. Pije się najwięcej w listopadzie, gdyż to właśnie 11. listopada odbywa się święto św. Marcina, czyli po portugalsku „Dia de São Martinho”. Przysłowie portugalskie mówi „No dia de São Martinho, come se castanhas e bebe se vinho”, czyli na św. Marcina je się kasztany i pije się wino. Co najczęściej pije się do pieczonych kasztanów? Właśnie jeropige, która tego dnia jest podawana w wielu lokalach, barach, pubach i restauracjach.

Jednak jeropiga to doskonała propozycja nie tylko do kasztanów, ale również do suszonych owoców, orzechów lub ciast z bakaliami. Jest to wino słodkie i mocne, dzięki czemu świetnie dodaje energii w zimniejsze dni.  Czasami jeropigę nazywa się uboższą wersją wina porto – bez znaczenia, jak ją nazwiemy, to warto usiąść na chwilę w jednym z lizbońskich barów lub kiosków i do pieczonych kasztanów zamówić sobie kieliszek jeropigi.

Artykuł Jeropiga na zimne dni w Lizbonie i do pieczonych kasztanów! pochodzi z serwisu InfoLizbona.pl.

A jak jest produkowany Queijo de Azeitão i co ma wpływ na jego walory smakowe lub jaka jest historia producji sera Azietao oraz wreszcie, gdzie dokladnie jest produkowany Azeitão? Zebraliśmy wszystkie najważiejsze informacje  o serze Azeitao w jedym miejscu, abyście jedyne, o co muieli się martwić, to w jakim lokalu lub z jakim winem spróbować lejącego się Queijo de Azeitão.

Historia Queijo de Azeitao

W nawiązaniu do legendy w przeszłości pasterz Gaspar Henriques de Paiva sprowadził do wioski Azeitão owce z regionu Beira, by zrobić ser na wzór serów z regionu Serra da Estrela, za którym tęsknił. Nauczył on lokalnych rolników, jak wytwarzać ser na wzór sera ze swojego regionu i tak powstał słynny ser Queijo de Azeitao, który od lat zdobywa różne nagrody. Pierwsze sery miały wagę od 1 do 1,5 kg, jednak potem waga została zmniejszona najpierw do 330 gram przez Frederico Franco de Paiva – syna Gaspar Henriques de Paiva, a następnie do 250 gram ze względów handlowych.

Historia produkcji sera Azeitao ma już ponad 130 lat, a obecnie skupia na południe od Lizbony w regionie  Serra da Arrábida w miejscowościach Setubal, Sesimbra i Palmela. Mówi się, że najsłynniejszą wioską produkującą ser Azeitao w Portugalii jest Quinta do Anjo, gdzie działa również stowarzyszenie ARCOLSA – Associação Regional dos Criadores de Ovinos Leiteiros da Serra da Arrábida odpowiedzialne za regulacje dotyczące produkcji słynnego sera.

Queijo de Azeitão i jego specyfika

Ser Azeitao ma miękki, kremowy miąższ o kolorze od białego do kości słoniowej ze skórką, która jest cienka i jasnożółta. Jest produkowany w formie cylindrów o średnicy 8cm i wysokości 5 cm. Sprzedawany jest owinięty w pergaminowy papier. Jest produkowany z mleka owiec, które pasą się w górach Serra da Arrabida – zsiadłe mleko szczepione jest wegetariańską podpuszczką z kwiatów rośliny o nazwie karczoch hiszpański (łac. Cynara cardunculus, L.). Dzięki temu Queijo de Azeitão jest przesiąknięty zapachem kwiatowym pochodzącym z podpuszczki, a gdy wystarczająco dojrzeje smak staje się trawiasty z posmakiem mlecznym, czasami nawet lekko kwaśny. Dojrzewanie sera zajmuje od 20 do 40 dni, w zależności od okresu, kiedy jest produkowany.

Jak najlepiej spożywać ser Azeitao

Queijo de Azeitão może być podawany, jako przystawka, po posiłku, a nawet, jako deser. Powinień on być podawany w temperaturze pokojowej, dlatego dobrze, po wyciągnięciu go z lodówki, zostawić na jakiś czas przed konsumcją, aby nabrał odpowiedniej temperatury . Ser można kroić w plastry, jednak bardzo dobrze sprawdza się wycięcieć górnej części sera i wybieranie łyżeczką półpłynnego kremowego miąższu. Ser najlepiej podawać z czerwonymi winami z regionu – na przykład z winnic José Maria da Fonseca lub Bacalhôa Vinhos de Portugal.

Artykuł Smaki Lizbony: Ser Azeitão z gór Arrábida pochodzi z serwisu InfoLizbona.pl.

Park Narodów w Lizbonie często pojawią się w planach turystycznych zwiedzania Lizbony. Nie przypadkowo – takie atrakcje, jaki Oceanarium, Pawilon Wiedzy i Nauki, czy most Vasco da Gama widziany z bliska lub też kolejka linowa są opisywane w każdym przewodniku. Nie w każdym jednak przewodniku znajdziemy rekomendacje, co do restauracji w pobliżu tych atrakcji turystycznych, dlatego przedstawiamy nasze zestawienie polecanych restauracji w Oriente. Znajdują się w nim różne restauracje – zarówno serwujące ryby i owoce morza, jak i typowe dania mięsne, kuchnię portugalską, włoską i ogólnie międzynarodową.

Polecane restauracje na terenie Parku Narodów

Hippopotamus Restaurante Grill

Adres: Avenida D. João II, Parcela 1.14 Lote 3 Parque das nações, 1990-083 Lisbon, Portugalia
Telefon:+351 21 891 5460
Godziny otwarcia: pn.-sb. 12:30–00:00

Jedno z lepszych miejsc na terenie Parku Narodów, gdzie można zjeść doskonałe grillowane miejsca. Bardo dobra lokalizacja, tuż między dworcem Oriente, a Centrum Handlowym Vasco da Gama. Specjalne menu dla dzieci. Jest to miejsce zarówno na szybki lunch, jak i na długą kolację wraz ze znajomymi.

Restaurante Senhor Peixe

Adres: Rua Pimenta 35, 1990-254 Lisboa, Portugalia
Telefon:+351 21 895 5892
Godziny otwarcia: codz. 1200–15.30 i 19.00–22.30

Jeśli ktoś szuka dobrego miejsca z owocami morza na terenie Parku Narodów, to jest to jedna z polecanych propozycji w tym temacie. Restauracja się specjalizuje w owocach morza i rybach. Ceny rozpoczynają się średnio od 20-25€/os. W weekendy restauracje często bywa zatłoczona.

Miss Saigon

Adres: Rua Cais das Naus, Lt. 4.01.01, Parque das Nações, Loja i, 1990-305 Lisboa, Portugalia
Telefon:+351 21 099 6589
Godziny otwarcia: pn.-sb. 11.30-18.00

Zdecydowanie jedna z najlepszych restauracji w Lizbonie specjalizująca się w kuchni wegetariańskiej, która w tej restauracji zasmakuje każdemu – nawet mięsożercą! Szefową kuchni jest Claudia Salu, która przygotowywuje potraw na bazie prostych składników z całego świata, dzięki czemu w restauracji przenikają się smaki z całego globu.

River Lounge Restaurant & Bar

Adres: MYRIAD by SANA Hotels, Cais das Naus, Lote 2.21.01 | Parque Das Nacoes, Lisbon 1990-173, Portugal
Telefon: +351 21 110 7600
Godziny otwarcia: codz. 12.00-23.00

To właśnie ta restauracja znajduje się na szczycie wieży Vasco da Gama, więc jeśli ktoś ma ochotę na widok zapierający dech w piersiach, to jest to opcja idealna. Restauracja serwuje danie kuchni portugalskiej i śródziemnomorskiej.

Gostos&Sabores – Casa de Chá

Adres: Alameda dos Oceanos, lt 1.07.01AC, 1990-208 Lisboa, Portugalia
Telefon:+351 21 014 1871
Godziny: pn.-sb. 10:00–20:00

Jest to prosta kawiarnia serwujące również posiłki, mimo, że w nazwie ma „herbaciarnia”, co pokazuje również, że napijemy się tam doskonałej herbaty. Duży wybór deserów za rozsądne pieniądze. Dania główne są proste, ale smaczne, dużo wpływów kuchni afrykańskiej można zaobserwować w menu.

Páteo Restaurante

Adres: Av. D.Joao II, Lote 1.12.02 | Edificio Adamastor – Torre A, Lisbon 1990-090, Portugal
Telefon:+351 21 868 7208
Godziny: codz. 10:00–22:00

Resturacja specjalizuje się w kuchni portugalskiej z nastawieniem na ryby i owoce morza. Bardzo chwalone potrawy to ośmiornica i smażone krewetki. Dobra relacja ceny do jakości, a do tego bardzo dobra lokalizacja!

Chimarrão

Adres: Alameda dos Oceanos P 2.11 R/C Fracção A Edifício Lizbona
Telefon:+351 21 002 6600
Godziny: codz. 10:00–23:00

Duży wybór sałatek i świeżych warzyw w formie bufetu + kilkanaście różnych mięs grillowanych, które przynoszą są do stołów. Jest to popularna sieć restauracji w Lizbonie, dobra opcja na szybszy posiłek, lecz nie w stylu fast food.

 Tanie restauracje na terenach Expo (Park Narodów)

Jeśli ktoś szuka opcji niskobudżetowej lub po prostu nie ma czasu, by iść zjeść do restauracji i woli zjeść coś na szybko, to warto się wybrać do Centrum Handlowego Vasco da Gama. Na najwyższym piętrze znajduje się tam strefa gastronomiczna, gdzie ulokowane są różnego rodzaju restauracje – od fast foodów i lokali samoobsługowych po tradycyjne restauracje specjalizujące się w różnego rodzaju kuchniach z całego świata. W lokalach z szybkim jedzeniem posiłek można zjeść już od 3,5-4€.

Artykuł Polecane restauracje na terenie Parku Narodów (Oriente) w Lizbonie pochodzi z serwisu InfoLizbona.pl.

Smakując portugalską kuchnię warto zwrócić również uwagę na wpływ byłych portugalskich posiadłości kolonialnych, co objawia się często m.in. w stosowanych przyprawach. Te przyprawy to piri piri (małe, ogniste papryczki chili), pieprz czarny, a także cynamonu, wanilia i szafran. Oliwa z oliwek jest jedną z podstaw kuchni portugalskiej zarówno do gotowania, jak i przyprawianie. Czosnek jest szeroko stosowany, a do tego takie zioła, kolendra i pietruszka.

Kuchnia portugalska

Śniadania portugalskie często składają się z świeżego chleba z masłem, szynką, serem lub przetwory owocowe oraz kawy, mleka (często pije się kawę pół na pół z mlekiem) oraz herbaty lub gorącej czekolady.  Słodkie wypieki są również bardzo popularne, jak również płatki śniadaniowe, zmieszane z mlekiem lub jogurtem i owocami. Lunch serwowany jest od południa do +/- godziny 14 lub 15, a po nim serwowany jest obowiązkowy deser z mocną kawą.  Kolacje serwowane są zazwyczaj późno, bo około godziny 20 – 21.

Ryby i owoce morza w Portugalii

Portugalia posiada dobrze rozwinięty przemysł rybny, co znajduje m.in. odzwierciedlenie w spożyciu ryb i owoców morza – kraj ten ma najwyższy w Europie współczynnik spożycie ryb na mieszkańca. Ryby podaje się grillowane, gotowane, duszone, smażone, czy nawet opalane. Najważniejszą z nich jest bacalhau (dorsz), który jest gatunkiem ryby najczęściej spożywanym w Portugalii, a jednocześnie jest on narodową potrawą Portugalczyków.  Mówi się, że istnieje ponad 365 sposobów, aby przyrządzić  dorsza, jeden na każdy dzień roku. Dorsz jest prawie zawsze kupowany suszony i solony, ponieważ portugalska tradycja połowów dorsza na północnym Atlantyku rozwinęła się przed wynalezieniem chłodzenia, zatem za każdym razem, przed przyrządzeniem, dorsz jest moczony w wodzie lub czasei w mleku. Najsłynniejsze i najlepsze potrawy to „bacalhau á gomes de sá” (pieczony w naczyniu żaroodpornym z cienko pokrojonymi ziemniakami i cebulą, na koniec ozdobiony jajami na twardo i czarnymi oliwkami), „bacalhau a brás” oraz „bacalhau dourado” (dwa dość podobne dania, rybę dodaje sie do jajecznicy z cebula i drobno pokrojonymi ziemniakami) oraz „bolinhos de bacalhau” (krokiety z dorsza).

Również popularne są świeże sardynki z grilla, ośmiornice, kalmary, mątwy, kraby, krewetki, homary, langusty i wiele innych skorupiaki. Będąc w restauracji warto spróbować potrawy nazywanej „caldeirada” –  jest to gulasz składający się z różnych ryb i skorupiaków z ziemniakami, pomidorami i cebulą. Tuńczyk jest powszechnie dostępny w kontynentalnej Portugalii.  Puszkowane sardynki lub tuńczyk podawane podawane z gotowanymi ziemniakami lub czarną fasolą i jajkiem na twardo są popularnym posiłkiem,  gdy nie ma czasu w portugalskim domu, by przyrządzić coś bardziej skomplikowanego.

Mięso i drób w Portugalii

Jedzenie mięsa i drobiu na co dzień było przywilejem klas wyższych w dawnych wiekach w Portugalii. Z dawnych wieków zachowała się m.in. potrawa o nazwie „cozido à portuguesa” –  w jej skład zależy od wyobraźni kucharza i budżetu. W jej skład powinna wchodzić: wołowina, wieprzowina, sól, kilka rodzajów kiełbas, świńskie nogi, szynka, ziemniaki, marchew, rzepa, ciecierzycy , kapusta i ryż.

Inna popularna potrawa to „tripas à moda do Porto”, czyli  flaki z białą fasolą. Mówi się, że potrawa ta pochodzi z 14 wieku, kiedy Kastylijczycy oblegali Lizbonę i zablokowali wejście do Tag, skutkiem czego Lizbona pozbawiona była dostaw żywności.  W Alto Alentejo (północ Alentejo) jest bardzo popularne danie z płuc, krwi i wątroby przyrządzne w dwóch odmianach: z wieprzowiną i jagnięciną. Nazywane ono jest „sopa de serrabulho”, jeśli jest wykonane z wieprzowiny lub „sarapatel”, jeśli jest wykonane z jagnięciny.

Będąc w Lizbonie warto spróbować również dania „alcatra”, czyli , wołowiny marynowanej w czerwonym winie i czosnku, a następnie pieczone.  „carne de porco à Alentejana”, to smażone wieprzowina z małżami, bardzo popularna w różnego rodzaju restauracjach w całej Portugalii, a mająca swoje korzenie na południu kraju. Legenda mówi, że danie to zostało opracowane, aby przetestować nowych Żydów nawróconych na chrześcijaństwo, gdyż wieprzowina i skorupiaki, to dwa nie koszerne składniki, których zjedzenie miało udowodnić, czy nowo nawrócenie całkowicie zerwali z żydowską wiarą.

„Alheira”, to żółta kiełbasa z Tras-os-Montes, podawana z pieczonymi ziemniakami i jajkiem sadzonym, która pierwotnie składa się z samego mięsa drobiowego, jednak obecnie często można w niej znaleźć również mięso wieprzowe.

Warzywa w kuchni portugalskiej

Warzywa, które są popularne w kuchni portugalskiej obejmują pomidory, kapuste, cebule. Jeśli chodzi o dania na bazie warzyw, to najpopularniejszym daniem jest „feijoada” – jest to ciężki gulasz z fasoli, chleba, czasami ryżu, przyrządzany w żaroodpornym naczyniu, a wszystko to skąpane jest w smaku czosnku, kolendry, czasami z dodatkiem owoców morza.  Ziemniaki i ryż są bardzo popularne w kuchni portugalskiej. Jeśli chodzi o serwowane sałaty i surówki, to dominują przede wszystkim proste dania z różnych rodzajów sałaty, pomidorami i cebulą z octem winnym i oliwą. Zupy wykonane z różnych warzyw są powszechnie dostępne, jedna z najbardziej popularnych to „caldo verde”, wykonana ziemniaków, jarmużu i plastrów kiełbasy Chouriço.

Portugalskie sery

Istnieje szeroki wybór portugalskich serów, zwłaszcza wykonanych z koziego lub owczego mleka, lub obu jednocześnie. Zazwyczaj są to bardzo mocno przyprawione i pachnące sery. Na Azorach, jest rodzaj sera produkowanego z mleka krowiego o pikantnym smaku – jego nazwa to „queijo de São Jorge”. Tradycyjna kuchnia portugalski nie obejmuje sera w swoich receptur, więc jest zazwyczaj spożywane na własną rękę przed lub po głównym daniu. Inne znane sery takie jak „Queijo de Azeitão”, „Queijo de Castelo Branco” i „Queijo da Serra da Estrela”, który jest bardzo silny w smaku, można jeść miękkie lub bardziej dojrzała.

Portugalskie ciasta i desery

Wiele z tradycyjnych, portugalskich ciast i deserów, powstało w średniowiecznych klasztorach, kiedy to desery i słodkości stanowiły dodatkowe źródło zarobku dla mnichów i mniszek. Głównym składnikiem tych wypieków był żółtka. Powszechne jest przekonanie, że średniowieczne zakony stosowały duże ilości białek do różnych celów, w związku z czym pozostawały żółtka, które postanowiono przerobić na rozmaite słodkości.  Nadmiar ilość żółtek, w połączeniu z dużą ilością cukru, pochodzącąego z kolonii portugalskich był inspiracją do stworzenia wspaniałych receptur wykonanych z żółtek. Nazwy tych deserów są zwykle związane z życiem zakonnym i wiarą katolicką. Przykładami są m.in. „barriga de freira” (brzuch zakonnicy), „papos de anjo” (skrzydło anioła) i „toucinho Céu” (bekon z nieba).

Bogate desery na bazie jaj są bardzo popularne w Portugalii i są często doprawione przyprawami, takimi jak cynamon i wanilia. Najbardziej popularne są „leite-creme” (deser składający się z kremu jajecznego pokrytego karmelem), „arroz doce” (popularne pudding ryżowy).

Ciasta i ciastka są również bardzo popularne w Portugalii. Większość miast posiada lokalną specjalność, zwykle opartą na jajkach lub śmietanie. Najpopularniejsze są zdecydowanie, pochodzące z Lizbony, ale popularne w całym kraju, „pasteis de nata”. Są to małe ciastka z kremem, które jada się posypane cukrem pudrem i cynamonem. Inne popularne słodkości to „bola de Berlim”, „pao de-lo” i „tentúgal”.

Szukasz restauracji w Lizbonie? Sprawdź zestawienie polecanych restauracji w Lizbonie >>>

Artykuł Lizbona: Kuchnia portugalska – co jeść w Lizbonie? pochodzi z serwisu InfoLizbona.pl.